Grunnuppbygging rafhlöðutengisins er: ①Snertu ② Einangrun ③ Skeljar ④ Aukabúnaður
1. Tengiliðurinn er kjarni tengisins sem framkvæmir rafmagnstengingu. Tengiliðaparið er venjulega samsett úr jákvæðu snertistykki og neikvæðu snertistykki.
Jákvæð snertihlutinn er stífur hluti og lögunin er sívalur (hringlaga pinna), ferkantaður dálkur (ferningur pinna) eða flatur (innlegg). Jákvæð snertingin er venjulega úr kopar og fosfór brons.
Neikvæði snertihlutinn er tjakkur, sem er lykilþáttur snertiparsins. Þegar það er sett í pinna treystir það á teygjanlegt uppbygging til að mynda teygjanlegt aflögun, mynda teygjukraft og mynda náið samband við jákvæða snertihlutann til að ljúka tengingunni. Uppbygging tjakksins felur í sér súlutegund (gróp lögun, minnkandi munn), stillingar gaffal gerð, gerð cantilever (lengdargróp), gerð brjóta saman (lengdar gróp, mynd 9), gerð kassa (ferningur tjakkur), háþrýstingur gormur o.s.frv.
2. Einangrunarefni eru einnig oft nefnd undirlag eða innstungur. Hlutverk þess er að raða snertunum í samræmi við nauðsynlega stöðu og rými til að tryggja einangrunarafköst milli snerta og hússins. Góð einangrunarþol, spennuþol og auðveld vinnsla eru grunnkröfur til að velja einangrunarefni sem vinna á í einangrunarefni.
3. Skelin, einnig kölluð skelin, er ytri hlíf tengisins, sem veitir vélrænni vernd fyrir innbyggða einangrunarplötuna og læsinguna og veitir kvörðun þegar innstungur og innstungur eru settar í til að festa tengið við tækið.
4. Fylgihlutirnir eru skiptir í burðarvirki aukabúnaðar og uppsetningar fylgihluta. Uppbyggingarbúnaður eins og klemmuhringir, staðsetningarlyklar, staðsetningarpinnar, leiðarprjónar, tengihringir, kaplaklemmur, þéttihringir, þéttingar o.s.frv., Festiskrúfur, hnetur, boltar, gormhringir og annar aukabúnaður, sem flestir eru venjulegir og algengir hlutar.
